TERUG NAAR HET OVERZICHT
28
May
2020

Een complexe puzzel in tijden van corona: vernieuwing van het Wilhelminasluis-complex

Rik
Panman

is technisch manager bij de renovatie van het Wilhelminasluiscomplex in Zaandam

Foto
Rik Panman
Artikel
Christina Marigliano & Suzanne Appelo

Ten tijde van corona bouwen APPMers verder aan een mooier Nederland. De opgaven waar we aan werken zijn misschien even wat minder top of mind, maar dat maakt ze niet minder urgent. Onderhoud van wegen blijft bijvoorbeeld nodig voor de veiligheid van het verkeer en de behoefte aan extra woningen is onverminderd. 

Hoe vergaat dat de collega's eigenlijk in hun projecten en wat zijn belangrijke lessen die kunnen trekken uit deze tijd? Lees het in onze blogserie. Deze week: Rik.

Vanuit het programma Vaart in de Zaan ben ik als technisch manager betrokken bij het vernieuwen van het Wilhelminasluiscomplex (de Wilhelminasluis, de Beatrixbrug en de Wilhelminabrug). De sluis stamt uit het begin van de 20e eeuw en is hoognodig aan vervanging toe. Daarnaast zijn de afmetingen en vorm niet meer van deze tijd en wordt het vernieuwen van de sluis door de provincie Noord-Holland aangegrepen om ook de sluis te vergroten (langer, breder en dieper). Als technisch manager ben ik verantwoordelijk voor alles wat met het project te maken heeft: de inhoud, van ontwerp tot uitvoering.  

Snel schakelen

De afgelopen periode is de Wilhelminasluis gestremd geweest voor zowel weg- als vaarwegverkeer. Voor het wegverkeer is een tijdelijke brug gerealiseerd. Een tijdelijke sluis in het centrum van Zaandam is echter geen optie. De stremming heeft dan ook grote consequenties voor de scheepvaart en de aanvoer van belangrijke grondstoffen aan de bedrijven langs de Zaan. Reders en bedrijven moeten hier rekening mee houden. Schuiven in de planning is hierdoor eigenlijk onmogelijk. Daarnaast wordt bij het renoveren van de sluis gebruik gemaakt van specifieke materieelstukken. Hier zijn er maar een paar van in de wereld, en dus hebben we deze vooraf gereserveerd. Verschuiven van planning zou betekenen dat deze reservering zou komen te vervallen, waardoor je het risico loopt dat de werkzaamheden stilvallen.

Kortom: de druk is hoog en we moeten door. Dit vraagt om korte lijntjes en weloverwogen keuzes. Dit is normaliter al een behoorlijke uitdaging in dit type projecten. Laat staan in tijden van corona.  

In balans

Al voor de COVID-19 maatregelen hebben we dan ook, samen met onze aannemer en haar onderaannemer, geïnventariseerd wat de kritieke processen zijn. Welke werkzaamheden staan de komende periode gepland en welke moeten doorgaan? Wie, en wat hebben we daarvoor nodig? Wat als er iemand uitvalt?

Naast inzicht in die processen hebben we ervoor gezorgd dat werkzaamheden zoveel mogelijk plaats konden vinden. Zo zijn er meer hygiëne posten, wordt er gescheiden geschaft, worden werkzaamheden verspreid gepland (minder mensen op één plek) en werken we zoveel mogelijk digitaal. Wanneer je werkt aan een fysiek project is dit laatste echter niet altijd mogelijk. De afgelopen weken hebben we bijvoorbeeld wekelijks onderdelen van het complex getest en in gebruik genomen. Dit is simpelweg onmogelijk op afstand.

Wel maken we in dergelijke gevallen op voorhand duidelijke afspraken over wie er aanwezig zijn en waar zij zich bevinden. Daarbij zoeken we continu naar een juiste balans tussen de corona-maatregelen, veiligheid en het gedaan krijgen van werk.  

Samen doen

Dat dat ons lukt, vind ik mooi. Ondanks de complexiteit zet iedereen de schouders eronder - we gaan er 100% voor. De afgelopen periode is er zeven dagen per week van 07.00u tot 19.00u gewerkt om het werk gedaan te krijgen. Als het werk en de maatregelen daarom vroegen, is er tot diep in de nacht doorgewerkt om de werkzaamheden af te krijgen. Samen hebben gewerkt aan een zeer complexe puzzel, waar de corona-maatregelen nog eens een extra complicerende dimensie aan toevoegden.

We zijn er in geslaagd om niet langs elkaar heen te werken. We zijn flexibel en houden contact, ook in de avonduren en de weekenden. We blijven elkaar vinden en kunnen zo ook de benodigde knopen doorhakken om weer verder te kunnen. Samen iets fysieks realiseren met grote belangen en echte deadlines.

Dat vind ik sowieso het leukste aan dit type (uitvoerings-)projecten. En dat het ons lukt in deze corona-tijden maakt het extra mooi! 

Rik
Panman

is technisch manager bij de renovatie van het Wilhelminasluiscomplex in Zaandam

Foto
Rik Panman
Artikel
Christina Marigliano & Suzanne Appelo